8 Mart Dünya Kadınlar Gününüz "Kutlu" Olsun!

8 Mart Dünya Kadınlar Gününüz "Kutlu" Olsun!. Kadının toplumda var olma mücadelesi, 1857 yılından bugüne kadar büyüyerek ve çeşitlenerek sürüyor. Emekçi kadınlar, daha iyi çalışma koşulları talebiyle çıktıkları uzun ve zorlu yolda, bu taleplerinin yanı sıra savaşların, şiddetinolmadığı, kardeşçe yaşanan bir dünya özlemlerini, eşitlik, özgürlükve demokrasi isteklerini de heybelerinekoydular. Toplumun her kesiminden kadının yakıcı sorunları, her yıl 8 Mart gününe şeklini veriyor. Bu yıl dakadınlar taleplerini ülkenin birçok köşesinden dile getirecekler! 8 Mart Cumartesi akşamı saat 19.00’daGalatasaray’dan başlayacak yürüyüşte; savaşa, şiddete, cinsiyetçi politikalara karşı sesimizi yükseltip eşitlik, özgürlük, demokrasi ve barış taleplerimizi haykırırken sizlerleyan yana, omuz omuza olmak istiyoruz. Bu 8 Mart’ta siz kadın meslektaşlarımızla,mesleğimizin hak arama mücadelesinde yol göstericimiz olan, 2011’de kaybettiğimiz sevgili avukatımız, değerli şairarkadaşımız Didem Madak'ın bir şiirini paylaşmak istedik. KURABİYE Zaman zaman çok yalnızım Kalbiye Arsız sarmaşıklar gibi her sabah Bıkmadan tırmanıyorum güneşin tahta perdesine Mor çiçeklerle açılmak için dünyaya. Güneş tozlar püskürtüyor koca ağzından Aslında hiçbir şey görülmüyor Kalbiye Kalbim kocaman bir kelebekti Kalbiye Bir elmasın içinde unutulmuş yıllar önce. Pembe bir merhemle doğardı günler Saçlarımı çözerdim, taze elmalar gibi soyardım bedenimi Bahar, simit, salatalık, midye kokardı her yan Dünya artık bir daha hiç Bir okul çıkışı gibi kokmayacak mı? Hayatın Kalbiye, o iri dudaklı çingenenin Ellerini hiç tutamayacak mıyım bir daha? Elmasın çatlarken çıkardığı sesi duyuyor musun, Bedenime çarpan incilerin sesini? Bir kadeh içindeki tozu üflüyor Her şeyi bir veba salgını gibi hatırlayarak Bekliyorum beklediğim neyse onu. Zaman Kalbiye, zaman şimdi Kalbimde habire uzayan minare Zaman zaman çok yalnızım Kalbiye Bugün ağlayarak kurabiye yerken, Çay fincanında kendimi seyrederken Çay beni içti, bende çayı Kalbiye Ruhumdan çaylar aktı saatlerce Aşık olduğu için kahve dökülüyordu terliklerine Heinrich Böll'ün Palyaço'su Mary onu bırakıp gitmişti, yalnızdı. Sonra yosunun Latincedeki adı Laminarya'ydı... İçimde gezinen salyangozun tırnakları Her hatırladığım şey için bir santimetre uzuyor Kalbiye Aslında hiç istemiyorum ama Ne yapsam rutubetim sözlere bulaşıyor Kalbiye. DİDEM MADAK